Buiten de groep vallen
Zolang ik mij al kan herinneren val ik buiten de groep. Omdat ik dingen voel en zie én dit niet zomaar kan laten gaan of niet niet kan benoemen. Vanuit de positieve intentie, juist omdat het niet kloppend en helend voelt om net te doen alsof het er niet is.
Maar vaak is dat wat ik zie of voel iets wat mensen nog niet kunnen zien of horen. Ik ben dan de roepende in de woestijn, die zichzelf opoffert om iets in het licht te zetten, terwijl de tijd daar nog niet rijp voor is. De creator die de dingen in beweging brengt, maar die uiteindelijk zelf het veld moet ruimen terwijl anderen er met de winst van doorgaan.
Heel lang heb ik hiermee geworsteld en vulde het mij met boosheid. Tot ik met IFS inzag dat het klopte wat ik voelde maar nog niet de vaardigheden en het geduld had om het op de manier te brengen. Dus probeerde ik mij aan te passen, te doen wat binnen het straatje past. Maar zo ben ik niet, en dat kan ik wel even maar hou ik niet vol. Ik moet echt authentiek mij kunnen zijn in al mijn ongepolijstheid, passie maar ook moed om dat te durven benoemen wat benoemt moet worden. En soms klopt wat ik voel ook gewoon niet, en is het de bril van dat deel dat ik dat als de waarheid zie. En dat onderscheid kan ik beter en beter maken.
Vorig jaar liep ik weer vast in mijn oude patroon. In de IFS wereld en met het boek van Griet op de Beeck. Maar dit keer weet ik dat het klopt wat ik voel. Met mijn kritische houding over waar er nog wat te winnen valt bij de IFS Opleiding en het boek van Griet schopte ik tegen heilige huisjes. Het leek alsof alles waar ik al die jaren voor gewerkt had, mijn missie om IFS op de kaart te zetten, voor niets was geweest. En ik weer in hetzelfde patroon verzeild was geraakt als altijd.
Maar deze keer was het anders. Mijn missie om IFS op de kaart te zetten in Nederland is geslaagd. Er komt nu een officiële IFS opleiding in Nederland waardoor IFS een plek kan krijgen in de GGZ. Dat was mijn missie. Tegelijkertijd zie ik ook waar er juist op het gebied van IFS en complex trauma nog zoveel te winnen valt, want zomaar het protocol volgen werkt daar niet.
Precies dat is waarom ik de besloten Karibu Coaching IFS Community in het leven heb geroepen voor iedereen die bij mij training heeft gevolgd. Hiermee is er een platform voor continue nascholing na de training met maandelijkse online en periodieke live bijeenkomsten voor oud deelnemers aan mijn training.
En het allermooiste? De mensen die bij mij de trainingen volgen zijn vaak net als ik de kanaries in de kolenmijn, de gevoeligen met ieder hun eigen trauma en het eigen pad wat ze al gelopen hebben of deels nog lopen. En hoe mooi is het dan al dat moois samen te voegen in een groep om te delen, te verbinden en te versterken. Zodat we samen de wereld stapje voor stapje een klein beetje beter kunnen maken. Ieder op ons eigen gebied en met steun van de groep.