De hypnose van het IFS protocol
Toen ik net in aanraking kwam met IFS geloofde ik heilig in het protocol en de stappen van IFS die je diende te doorlopen voor het transformeren van beschermende delen (verlossen van de last waardoor de oorspronkelijke kwaliteit van dat deel weer terug kan komen) en het helen van verbannen traumadelen. Ik had alle kennis van IFS in mij opgezogen, alle vindbare demo’s bekeken én mijn eigen succes ervaringen hierin gehad.
Het duurde een tijdje voordat ik doorkreeg dat je ook de stappen heel goed kon doorlopen vanuit een ‘deel’ van jou die door alles wat het weet en gezien heeft precies weet wat er komt en de mooiste illusies kan produceren. Als afleiding of ‘IFS bypassing’ (in plaats van spiritual bypassing), alles om maar net te doen alsof er gebeurt wat nodig is om te helen zonder ooit echt de kern te raken. En ja dan lijkt het in beginsel magisch mooi maar verandert er op termijn echt helemaal niets.
Recentelijk verscheen er een artikel over IFS als pyramidespel (zie onderaan dit bericht). En ja deels ben ik het absoluut eens met wat in het artikel staat. En tegelijkertijd heeft IFS als geen andere therapie mij de taal en het begrip gegeven voor mijn innerlijke wereld en de mogelijkheid om mijzelf te helen. Niet op de manier waarop het nu geleerd wordt in een protocol, maar samen met alles wat ik de afgelopen twintig jaar over trauma geleerd heb op mijn eigen pad van heling.
Het gedachtengoed van IFS zoals ik het tegenwoordig noem heeft mij grip gegeven op mijn eigen leven en is nog steeds dat wat mij nog dagelijks heelt. En dat is nodig want er is geen quick fix voor trauma. Dat betekent ook dat mijn trainingen anders zijn. Intappen op Self en de relatie in plaats van teveel focussen op de delen om deze te helen. De focus op het helen van delen kan juist contra productief werken in mijn ervaring.
Ik doe het precies andersom zeg ik vaak in mijn trainingen ‘The other way around’, en waarschuw vooral ook waar het protocol niet werkt of IFS een trucje wordt. Waarom ik het dan nog wel IFS noem wordt mij steeds vaker gevraagd of waarom ik dat wat ik nu doe niet een eigen naam geef. En dat antwoord is simpel: ik geloof namelijk nog steeds in de kracht van de taal van IFS (niet het protocol) en de kracht van Self (in plaats van de focus op de delen). Ik geloof nog steeds dat Richard Schwartz iets gevonden heeft wat van onschatbare waarde is, alleen is in het doorontwikkelen en commercialiseren de essentie verloren gegaan. Ik geloof nog steeds dat IFS mijn leven gered heeft zoals in mijn boek staat. Maar ik zie ook waar de blinde vlekken ontstaan.
Het Self is besmettelijk is wat ik altijd zeg, net als de delen. En ergens is IFS een ego gedreven model geworden vanuit Self like delen die de zeggen de wereld te redden maar ondertussen vooral het eigen belang en het ego voor ogen hebben. En alleen dat is al waarom ik het nooit een eigen naam zou geven. Het is namelijk niet van mij en het gaat mij niet om het geld. Het gaat mij om heling en samen de wereld een beetje mooier maken voor de generaties die nog na ons komen.
Echt helen betekent dat het steeds zachter wordt of dat wat het deel altijd deed vanuit bescherming echt verdwijnt en dat wat er altijd al onder zat als kwaliteit weer terug komt. En daarvoor is het Self nodig en dat is nog steeds het grootste verschil tussen IFS en alle andere therapieën.
The Rapid and Dubious Rise of the Internet’s New Favorite Therapy | The Nation